Categorie: Theater

Première Vive La France 2

Vive La France 2

Na 2015 is het nu tijd voor een tweede Vive la France, een twee uur durende show vol klassieke en hedendaagse Franse chansons. Het is de taak aan Philippe Elan, Renée van Wegberg en Rolf Koster om ‘’zoete herinneringen’’ naar boven te halen. Zij nemen u mee op reis in de Franse cultuur, de romigere dorpspleintjes en natuurlijk Parijs. Ruik de geur van de lavendel en verse maquettes bij deze ”tour de France” langs zestig jaar Frans repertoire.

Renée blaast ons weg in de eerste helft van het programma door haar speciale vertolking van het welbekende ‘’Papaoutai’’ van Stromae. Live nam ze haar eigen stem op om het vervolgens te gebruiken als tweede en derde stem. Gedurende de eerste akte merkte je aan de cast dat ze steeds meer in de voorstelling kwamen en met name de interactie met het publiek zorgde voor een diversiteit tussen de grote hoeveelheid aan chansons.

Première Vive La France 2
HOOFDDORP – Producenten Suzanne van Dommelen, Hans Cornelissen en Ruud de Graaf poseren met de cast na afloop van de première.

Na de pauze kregen we onder andere de grote klassiekers van Edith Piaf te horen; ‘’Non, je ne Regrette Rien’’ en ”L’Hymne à l’Amour” en ook het origineel van het door André Hazes vertaalde ‘’Comme d’Habitude’’ passeert de revue. Naast ballades komen er ook een aantal ‘’meezingers’’ voorbij, dit is voor het publiek nog wat onwennig maar stil blijven zitten is niet mogelijk met deze melodieën.

Première Vive La France 2
HOOFDDORP – De cast van Vive La France 2 tijdens het slotapplaus na afloop van hun première.

Wanneer we het hebben over Edith Piaf dan hebben we het over Liesbeth List. Zij was aanwezig bij deze voorstelling en halverwege de tweede akte werd er even aan haar gerefereerd. Komend theaterseizoen gaat Renée van Wegberg de hoofdrol vertolken in ‘’Liesbeth’’ de musical over het leven van Liesbeth List.

Vive La France, en route et chanter! Beaucoup de plaisier!

Kijk op www.dommelgraafencornelissen.nl voor meer informatie of voor de speellijst.

Foto’s zijn te vinden in de beeldbank.

Vuile Huichelaar

Vuile Huichelaar

Heb je altijd al de droom gehad om mee te zingen in het theater? Dit is je kans! Kerst 2015 is niets zonder een bezoekje aan het meezingspektakel Vuile Huichelaar. De voorstelling is inmiddels de 3e in rij, en daardoor bij menig vrouw al een bekend format. Paulette Willemsen en Saskia van Zutphen weten met deze pro-vrouw voorstelling de hele zaal bij zich te houden, al voelt de enkele man in de zaal zich al snel niet welkom.

De show opent met de zin: “hallo dames, wat fijn dat we eindelijk eens onder elkaar zijn.’’ Het gevolg was dat enkele mannen in de zaal zich meteen niet prettig voelde. Dat de show alleen voor vrouwen bedoeld lijkt te zijn werd meer en meer duidelijk. De ene na de andere anti-man tekst kwam voorbij met als gevolg dat alle vrouwen in een deuk lagen, grotendeels door de grote herkenbaarheid. Met name de typische opmerkingen over zaken die tussen man en een vrouw kunnen plaatsvinden zorgde voor een groot lachsalvo in de zaal. De gesprekken van de dames waren een fijne afwisseling tussen de meezingklassiekers. Deze gingen over hele dagelijkse zaken die tussen iedere man en vrouw plaatsvindt. Een voorbeeld hiervan is de typische discussies waarin het beter is dat de man niet tegen sputtert en gewoon zijn mond moet houden. Alleen wanneer de man dan zijn mond houdt wordt de vrouw alsnog boos.

De voorstelling bestaat uit verschillende scènes, sommige live op het podium en sommige op een groot scherm dat boven het podium hangt. De afwisseling is prettig en maakt een goede scheiding tussen twee verschillende verhaallijnen. Het verhaal op het scherm was een moderne sketch op het welbekende verhaal van jezus, en speelde zich dan ook af in een paardenstal. Op het podium kwamen Paulette en Saskia in verschillende hoedanigheden en vertelde zij over de kerstviering. Het decor waarin zij dit deden was erg minimalistisch, er waren een aantal verlichte kerstbomen, een bankje op een wit berenvel en een aantal rendieren. Meer was niet nodig, het verhaal was duidelijk en straalde de nodige gezelligheid uit. De chemie tussen Paulette en Saskia is goed te voelen, ze weten elkaar goed aan te vullen. Saskia had wel beduidend meer tekst dan haar collega Paulette, dit was jammer op bepaalde momenten omdat dit de afwisseling wel wat weg nam.

Het verhaal werd door beide dames goed overgebracht aan het publiek. Wat wij ons wel afvragen is of de doelgroep niet te beperkt is. Over het algemeen waren er veel oudere vrouwen met ervaring in het vertelde verhaal, deze vrouwen in de doelgroep werden door Paulette en Saskia perfect benaderd. Echter jongeren zullen door de hogere doelgroep niet altijd de verhalen snappen, wat ervoor kan zorgen dat ze minder aangesproken voelen om de show te bezoeken.

‘’Vuile huichelaar, ik zit hier alleen kerstfeest te vieren’’ is gevuld met verschillende soorten muziek. Van het Nederlandstalige ‘’Vuile Huichelaar’’ tot het Duitstalige ‘’Ich bin wie du.’’ Niets was te gek voor het publiek, klinkend als een koor zongen ze alle verschillende talen enthousiast mee.

Kortom, Vuile Huichelaar is de perfecte show voor de gemiddelde Nederlandse huisvrouw met al enig wat levenservaring, de afwisseling tussen de muziek en de dialogen zijn goed op elkaar afgestemd en totaal niet storend. De herkenbaarheid over de verschillende discussies met een man zorgt voor hilarische taferelen. Wanneer je binnen de doelgroep valt is de voorstelling zeker een aanrader, wanneer je erbuiten valt kan de show een tegenvaller zijn, Het is eenmaal op een bepaalde groep gericht.

De voorstelling is te belonen met 3 sterren

Sophie

Sophie

Sophie gaat over een meisje van acht jaar dat je ziet opgroeien tot jonge vrouw. Het toneelstuk beschrijft in 12 scènes het leven van Sophie. Het hele stuk gaat over het leven van een doodnormale vrouw waarin iedereen zich kan herkennen, en dan bedoel ik niet alleen de vrouwen, maar ook zeker de mannen! De meest simpele dingen in het leven komen naar voren, maar deze zijn zo ONGELOOFLIJK herkenbaar dat het toneelstuk eigenlijk over iedere willekeurige burger in Nederland had kunnen gaan. Deze ongecompliceerde gebeurtenissen worden in het stuk zó belicht dat ze het publiek ook echt raken. De zaal heeft meerdere malen helemaal in een deuk gelegen van het lachen, vooral omdat het zo ontzettend typerend was. Naast de vele humor in het stuk was er ook nog plek voor ontroering. Niet alleen de aangename gebeurtenissen worden vertoond, maar ook de bedroevende momenten in het leven van Sophie. Hierbij kan worden gedacht aan de dood en scheidingen.

Het verhaal begint wanneer Sophie acht jaar oud is en ze samen met haar buurjongen Daniël op haar kamer zit. Ze bespreken in kindertaal met elkaar dat ze later echt nooit zullen gaan scheiden en dat ze later absoluut geen kinderen willen. Vervolgens verandert de setting en begint de tweede scène met een twaalf jaar oude Sophie. Ze is in gesprek met haar moeder. Ze vertelt haar moeder dat ze niet wil dat alles in haar leven verandert, waarna ze door haar moeder een ‘aartsconservatief wezen’ wordt genoemd. Dit is erg grappig in de context aangezien er in de rest van de voorstelling alleen maar veranderingen plaatsvinden en niets hetzelfde blijft. Na deze scene zie je Sophie verder opgroeien tot puber, tot jonge vrouw, tot moeder en tot slot tot oma. In haar leven wordt Sophie moeder van twee kinderen en gaat ze uiteindelijk scheiden van haar man. Ook oud-buurjongen Daniël scheidt van zijn vrouw, wat erg tegenstrijdig is met de eerste scène.

Het stuk is zo ontzettend welgevormd! Het klopt van het begin tot het eind en de scènes zijn perfect op elkaar afgestemd. In alle twaalf de scènes bestaat het decor uit een simpel bed midden op het toneel. Het staat symbool voor de kamer waarin Sophie opgroeit en uiteindelijk op haar 87ste ook zal sterven. Dit simpele decor staat voor mijn gevoel gelijk aan de meest simpele gebeurtenissen in het leven die naar voren komen. Daarnaast symboliseert het ook dat de kamer van Sophie niet verandert, maar alles om haar heen wel. Ondanks dat het zo eenvoudig lijkt vind ik dit decor erg goed passen bij het toneelstuk. Wanneer er een  volgende scène en daarmee ook een volgende levensperiode van Sophie aanbreekt zijn alleen de muren op het toneel belicht en staan de spotlights alleen op Sophie. Op de zijwanden verschijnt dan de aangebroken leeftijd en je ziet hoe Sophie zich omkleedt  en ouder wordt. Dit vind ik erg goed in elkaar gezet. De kleding daarentegen is heel erg simpel, maar geeft wel precies aan in welk fase van het leven Sophie zich bevindt.

Sophie is het eerste toneelstuk van de actrice en schrijfster Roos Ouwehand en wordt geregisseerd door Antoine Uitdehaag. Tjitske Reidinga speelt de rol van Sophie en dit doet ze FAN-TAS-TISCH! Ieder woord dat ze uitspreekt, iedere gezichtsuitdrukking die ze vertoont en iedere beweging die ze maakt klopt van top tot teen en van voor naar achter. Hoe ze staat te schreeuwen als een puber tot en met ze krom loopt als een echte oma, het is compleet en helemaal af. Hoe ze het verhaal overbrengt aan het publiek is echt buitengewoon goed en ik heb er niks op aan te merken. Ook de andere spelers van het toneelstuk waren perfect ‘gecast’ en speelden hun rol subliem. Daarnaast was het natuurlijk extra bijzonder dat het zoontje van Tjitske Reidinga ook in het stuk speelde. Hij is de kleinzoon van Sophie en speelt deze rol afwisselend met drie andere jongentjes. Hierbij moet ik wel vertellen dat hij gewoon eerlijk auditie heeft gedaan en uiteindelijk gekozen is. De cast is dus echt FORMIDABEL!

De leukste scène uit het stuk vind ik toch wel dat Sophie haar vader vertelt dat haar dochter Hannah samen met de nieuwe vrouw van haar ex-man haar eerste beha ging kopen. Waarna ze haar vader vertelt dat zodra haar dochter die dag thuis kwam en sliep de beha heeft gepakt en zes stukken heeft geknipt. Hierna heeft ze de zes stukken onder in de vuilnisbak gepropt onder de sinaasappelschillen en de koffie en de… andere troep! Sophie had vervolgens tegen haar dochter gezegd dat ze ‘m verkeerd had gewassen en ze maar een nieuwe moesten gaan kopen… Zeer herkenbaar voor iedere moeder.

Deze voorstelling verdient dan ook zeker 5 Sterren!